In April 1908 vond één van de lokale spoorwerkkrachten in de buurt van Kolman's heuvel een nogal merkwaardig steentje. Hij ermee naar zijn Duitse ploegbaas; die een vermoeden had en de steen heimelijk liet onderzoeken. Na de bevestiging dat het wel degelijk een diamant was nam de ploegbaas dus maar meteen een claim op het gebied, denkende "waar er één steen ligt, liggen er wellicht wel meer". Er ontstond meteen een ware rush naar het gebied, waar iedereen claims nam op een stuk woestijn. Op sommige plaatsen werden de diamanten letterlijk van de grond opgeraapt.
In September 1908 proclameerden de Duitsers daarom het hele gebied tot aan de Oranje Rivier als "sperrgebiet". Nog voor de eerste wereldoorlog werden niet minder dan 1.000 kg ofte 5 miljoen karaat diamantjes gevonden. In Kolmannskop werkten in de bloeitijd ruim 300 blanken en 800 zwarte inwoners. Lüderitz profiteerde en werd een welvarend stadje.
Na de oorlog overtuigde Oppenheimer (van het latere De Beer) de Zuid-Afrikaanse bezetter om hem een 10-tal van de claims te verkopen. In 1922 werden al deze claims verenigd tot de CDM, de Consolidated Diamond Mines, en werd meteen een alleenrecht voor 50 jaar toegekend. Kassa, kassa dus. De maatschappij verhuisde in de jaren '40 naar Oranjemund.
Na de onafhankelijkheid van Namibië in 1990 nam de overheid een 50% aandeel in het bedrijf en doopte het om tot NAMDEB.
Er onstonden tussen Lüderitz en Oranjemund diverse grotere en kleine diamantgemeenschappen waarvan Kolmanskop de grootste was en waar ook de voormalige huizen door het droge woestijnklimaat prachtig geconserveerd werden. De kegelbaan, bar, restaurant en feestzaal werden wel gedeeltelijk gerestaureerd maar Kolmanskop blijft toch een spookstad.
Oorspronkelijk zouden we eerst Kolmanskop bezoeken maar gezien het zaakje al gesloten was, werd doorgereden naar Lüderitz.
Zum Anker was een ruim appartement met eetkamer, keuken, salon en vier ruime slaapkamers.
Er werd dus dankbaar gebruik gemaakt van de aanwezige wasmachine, waarna de inwendige mens in het Nest Hotel heerlijk versterkt werd met o.a. Oesters voor Annick en Cor, vis en wild.
's Morgens werden we opgeaald voor een gegidste 4x4-toer door het fameuze "Sperrgebiet" en bezochten we o.a. de andere spookstadjes Pomona en Bogenfels. Overal nog restanten van pomphuizen, woningen en achtergelaten toestellen en installaties voor de diamantwinning. In deze buurt werd nog tot 2 jaar geleden gedolven.
Bogenfels is trouwens genoemd naar de aan de zee, 50m hoog opstekende en buitengewoon fotogenieke rotsboog.
Drank en lunch waren voorzien in Pomona en daarna werd er weer 60km naar Lüderitz gekruist.
Een prachtige dag werd afgesloten met een verdient natje en droogje in de haven.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten