Juist voor Walvisbaai trekken we eerst naar de duinen. En wat voor duinen. Deze keer niet de rode duinen van Sossusvlei, maar de witte/gele duinen van de kust. Ook kanjers van hoogte, maar toch minder hoog dan de 300+ meters van Sossus. Duin 7 is de meest gekende; het is ook het centrum van de fun industrie van Walvis Bay. Hier kan je alles doen wat je kan dromen; 4X4, Quad Biken, Sandboarden, en natuurlijk ook stappen.
Er is verschrikkelijk veel wind en dus wordt de duin toch maar niet beklommen alhoewel Dave toch probeert op zijn buik door het zand te surfen.
Een hapje eten (frietjes) in het duinmcafé en dan verder naar Walvisbaai.
Na de duinen naar de lagune. Daar zit namelijk een heel grote flamingo kolonie. Duizenden stuks die zich zitten te verlekkeren aan het zoute plankton van de lagune. In die lagune wordt door de Zuid Afrikanen ook aan zoutwinning gedaan, en wel op een gigantische schaal (5% vor menselijke consumptie en 95% voor de chemische sector). Nog nooit zulke uitgestrekte zoutvelden gezien.
Dan in Walvis Bay rondgereden. Prachtige villa's daar aan de lagune, net Knokke. Aan de andere kan van de stad de townships voor de zwarte medemens. Maar hier geen toestanden zoals in Zuid-Afrika, wel allemaal stenen huizen. Ook helemaal niks bedreigends aan.
De weg tussen Walvis Bay en Swakopmund is één zandbak met een streep asfalt er middendoor. De 4X4 enthousiasten zouden zich hier overal kunnen uitleven. Niet voor ons vandaag want de zon gaat al onder.
Swakopmund dan. We hadden hotel Prinsezin het al gemeld dat we een dag vroeger zouden komen (blijkbaar een voorgevoel dat het ergens zou mislopen) en een dag langer zouden blijven. Prachtige en rustig hotel, waar we vorige reis ook al verbleven. Dat wordt 2 dagen genieten vooraleer we Damaraland (Brandberg en Etosha) intrekken.
In Schwakopmund geht's ganz gut.
Het lijkt hier wel Duitsland. Niet alleen de naam van de stad, maar alles ademt hier Duits. De meeste straat namen, de huisnamen, de winkelnamen; velen spreken hier ook nog Duits. Ook de gerechten en de grootte van de porties in de restaurants nemen Duitse prporties aan.
Swakopmund is overigens een mooie en prettige stad; alles gründlich schoongemaakt.
Er wordydt dus alleen maar tijd besteed aan winkelen. Erna en Annick hebben ons rondgeleid in zowat alle winkels van Schwakopmund. Tussendoor een drankje en een hapje natuurlijk om overeind te kunnen blijven.
Natuurlijk hebben we ook prima gegeten in het restaurant van Europa Hotel en "The Wreck", the new place to be, want aangeraden door Paul en Huguette.
Na Swakopmund zal de internet bereikbaarheid vermoedelijk weer problematisch worden, zoals de afgelopen dagen trouwens.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten